Christina Mignolet

°1963 

Christina Mignolet zet haar bril af als ze schildert. Opzettelijk. Ze wil voorkomen dat haar schilderijen te gedetailleerd of afgelijnd zijn. De verflaag is dun, bijna onzichtbaar. Zo goed als elk werk baadt in een zweem van blauw licht.

Joannes Késenne : ‘Het geschilderd gelaat lijkt eerder op een leugen die niettemin de waarheid vertelt. Dit alles gebeurt binnenin de kloof tussen het origineel en het geschilderd portret, tussen de private ervaringen van de kunstenaar en de wijze waarop ze dit alles in beeld brengt. Dit blijft in mysterie gehuld, in een onbewust proces.  Mignolets portretten refereren op geen enkele wijze naar massamediale stereotypen. Haar personages zijn van vlees en bloed. Maar de particuliere persoon herleeft tegelijkertijd in het portret. Hoewel het gelaat altijd zo onuitwisbaar met de identiteit van de persoon wordt vereenzelvigd, kunnen we evengoed dezelfde gelaatsuitdrukking gebruiken om onze diepste gevoelens te verbergen.’